اين نماز شب از ايشان فوت شود . » « 10 » دو تفسير با يكديگر تفاوتى ندارد ، پس ايشان همهء شبها را ، جز اندكى ، به قيام براى نماز شب مىپرداختند . نصوص دينى فراوانى دربارهء قيام الليل و به عبادت پرداختن براى نزديكى به خدا و مشمول عنايت او شدن به ما رسيده است ، / 26 كه اين كار در تاريكى صورت مىگيرد كه چشمها به خواب رفته و جانها آرام گرفته است ، و پرده‌هاى ميان بنده و پروردگارش به كنارى رفته ، و دوست با دوست خود به خلوت برخاسته است . . . و آن كس كه آيه را مىخواند ، چنان تصور مىكند كه ايستادن شب براى نماز شب همچون ديگر واجبات است . در حديثى از امام صادق عليه السلام آمده است كه به سليمان ديلمى گفت : « اى سليمان ، ايستادن در شب را ترك مكن ، كه آن كس مغبون و تاوان ديده است كه قيام الليل را فروگذارد . » « 11 » نيز از او عليه السلام است : « هيچ بنده‌اى نيست مگر آن كه در هنگام شب يك يا دو يا چند بار از خواب بيدار مىشود ، پس اگر برپا خيزد قيام كرده است ، و گرنه شيطان مىآيد و در گوش او پيشاب مىريزد ، آيا نديده‌ايد كه اگر يكى از شما برخيزد و اين برخاستن قيام الليل نباشد ، سست و بيحال و سنگين و كسل است » . « 12 » نيز از او عليه السلام است : « من از مردى نفرت دارم كه قرآن را خوانده است و چون هنگام شب از خواب بيدار مىشود ، برپا نمىخيزد تا اين كه صبح شود و آن گاه براى گذاردن نماز

--> ( 10 ) - وسائل الشيعة ، ج 3 ، ص 979 . ( 11 ) - وسائل الشيعة ، ج 3 ، ص 278 . ( 12 ) - همان جا .